0

Kościół św. Pudencjany cz. 2

W VIII i w XII wieku odbudowywany ostatecznie był odnowiony w roku 1598 przez kardynała Gaetani według rysunków Fr. da Volterra. Dzieli się na 3 nawy za pośrednictwem pilastrów, w których widać dwadzieścia kolumn z szarego dawnego marmuru. W środkowej nawie po lewej stronie od głównych drzwi jest umieszczony dawny obraz przedstawiający

0

Kościół św. Pudencjany cz. 1

Kiedy ś. Piotr w 42 r. przybył do Rzymu, najpierw przebywał w dzielnicy żydowskiej, a po nawróceniu całej rodziny i sług senatora Pudensa, przez siedem lat u niego w domu mieszkał. Rodzina ta składała się z senatora Pudensa, jego matki Pryscylli, jego dwóch synów, Nowata i Tymoteusza oraz dwóch córek Praxedy i

0

Kościół św. Praxedy cz. 2

W nawie bocznej lewej obok wielkich drzwi za żelazną balustradą jest umieszczona duża tablica z marmuru z napisem: Na tym kamieniu św. Praxeda sypiała. 1. Kaplica św. Praxedy, malowania Severoni’ego. 2. Kaplica św. Karola Boromeusza. Św. Karol arcybiskup Mediolański kardynał tytułu tego kościoła, mieszkając w Rzymie z rozkoszą przebywał w tym kościele,

0

Kościół św. Praxedy cz. 1

Kościół ten leży przy ulicy S. Martino niedaleko kościoła S. Maria Maggiore, zbudowany na miejscu gdzie stały łaźnie Novata brata św. Praxedy. Pius I papież w r. 160 na prośby św. Praxedy, pozwolił na założenie tutaj małej kapliczki, która była schronieniem dla chrześcijan. Paschalis I (817— 824 r.) papież zamienił ją na

0

Kościół św. Piotra i Marcelina

Za bramą porta Maggiore albo Prenestyńską. Przy drodze Labikańskiej były katakumby, albo inaczej cmentarz zwany ad duas lauros, w którym pogrzebano dwóch krewnych cesarza Dioklecjana, ś. Piotra i ś. Marcelina kapłana. Nad ich grobem Konstanty W. wzniósł bazylikę siódmą z kolei jakie zbudował, a ta w następnych wiekach była zburzoną przez barbarzyńców.

0

Kościół św. Piotra in Montorio

Według podania w tym miejscu miał być ukrzyżowany ś. Piotr Apost. Pierwotną budowę kościoła przypisują Konstantemu W. pod tytułem: S. Maria in castro anreo. Żółty piasek obficie się tutaj znajdujący był powodem do nazwania pagórka złotym Mons aurens, Monte Poro, Montorio i Castrum aureum. Przy końcu XV wieku Ferdynand zwany katolickim, król